Ekrem mahkemeyi yargılamaya başladı: “Bana bak sayın hakim, bak ne kadar kibarım, ‘sayın hakim’ diyorum, seni yargılamaya kıyamıyorum. Bak sen de Silivride’sin. Yarın öbür gün kimin nerede olacağını bilemezsin. Ben bile bilemem. Ben trafikte kural ihlâli mi yaptım? Silah kaçakçılığı mı yaptım? Belediyenin pompalarından yakıt mı çaldım? Göçmen kaçakçılığında mı yakalandım? Kaçak rakı mı ürettim? Deryaya tüpsüz dalış mı yaptım? Yurt dışından ülkeye sahte altın mı soktum? Yahu ben ne yaptım da buradayım? Eyüp Sultan’da Kur’an okudum, evet. Balıkçıda İngiliz büyükelçiye rakı-balık ikram ettim, evet. Dilek Hanım’dan izinsiz evden çıkmam. Diplomayı internetten indirmedim. Yapay zekaya çizdirmedim. Benim diplomamın diğer diplomalardan ne farkı var? Efendim, Kıbrıs’tan yatay geçiş yaparken… e n’olmuş yani? Koskoca deniz geçiliyor, ufak tefek baş dönmesi olabilir. 19 yaşındaki çocuk yargılanır mı? Hayır, beni sırf Ayasofya’da namaz kılmadığım için Silivri’ye gömmek istiyorlar. Sen de buna âlet oluyorsun. Her şey akar; rakı, çorba, görüntü kaydı, valiz…oluklar çok, çoğu bize akar. Villa sahibi olmak suç olamaz. Rezidans sahibi olmak da suç olamaz. Ama senin o cübbe ile orada oturman suçtur. Bir gün bu suçun sonuçlarına katlanacaksın sayın hakim; bak yine ‘sayın hakim’ dedim, ne olur anla beni. Ben gayet centilmen bir…bir… eee şey, yani, diyecektim ki, ben hırsız mırsız değilim. Arkadaşlarım bana 2.Atatürk diyorlar.”