Kur’an-ı Kerim’de “insanın yeryüzünde Allah’ın halifesi olduğu” (2/30) bildirilir. İnsan için ve herhangi bir yaratılmış için bu mevki ufuk çizgisidir, daha ötesi yoktur, olamaz. İnsan yüceliğinin ve öneminin sınırı budur. Hz.Muhammed de düşmanlarına bile insanın bu mevkiine göre önem vermiş, saygınlıklarına özen göstermiştir. Kur’an-Kerim’deki insan tanımıyla Hz.Muhammed’in insana verdiği önem tam bir uyum içerisindedir. Bu uygunluk İslâm’ın bir din ve medeniyet olarak vahiyden zuhur ettiğini göstermektedir.